Wskazówki dla dydaktyków

Epilepsja

Typowy napad epilepsji powiązany jest najczęściej z drgawkami, ślinotokiem oraz naprężeniem ciała, a także utratą przytomności. Zazwyczaj trwa około 3 minut. Chory nieruchomieje, traci świadomość, bełkocze. Może zdarzyć się, że choremu drgają powieki i ręce, ale nie traci przytomności. Niewykluczone, że może wystąpić utrata kontaktu z otoczeniem lub bezmyślne wpatrywanie się w jeden punkt.

Epilepsja BON AGH

Pomoc w przypadku wystąpienia ataku

  • Bądź przy chorym w czasie napadu, pilnując aby nie doznał obrażeń, gdy chory upadnie delikatnie podtrzymuj głowę chorego aby w czasie drgawek nie doszło do jej mechanicznych urazów
  • Ułóż chorego na boku, pilnując aby miał drożne drogi oddechowe
  • Poluzuj mu kołnierzyk koszuli, rozepnij guzik pod szyją
  • Ślina i piana na ustach jest normalnym objawem napadu. Powinna mieć drogę odpływu; gdy chory leży na boku – jest to zapewnione
  • Poczekaj aż skończy się napad – będzie on trwał zwykle kilka minut, po napadzie chory może stracić kontakt z otoczeniem, może zasnąć. Gdy chory odzyska pełną świadomość zapytaj go jak można mu pomóc (kontakt z rodziną, opiekunami, lekarzem)
  • Gdy napady powtarzają się (dwa i więcej) i chory nie odzyskuje świadomości – wezwij karetkę. Może to być tzw. stan padaczkowy, co jest zawsze wskazaniem do interwencji lekarza. wystąpienia ataku

Zaburzenia mowy

Autor: Andrzej Wójtowicz

  1. Przed studentami z niepełnosprawnością mowy należy stawiać takie same wymagania jak przed innymi studentami, ponieważ zamierzają oni zdobyć wyższe wykształcenie, a to uczelnia odpowiada za uzyskany przez nich dyplom.
  2. Osobom mającym trudności z wymową należy poświęcić więcej czasu i uwagi, utrzymując z nimi kontakt wzrokowy.
  3. Należy zachęcać studenta z problemami w mowie do dalszego formułowania wypowiedzi – bez poprawiania go, przerywania wypowiedzi i wyręczania go. Pomagać należy tylko w razie koniecznej potrzeby, na przykład, podpowiadając trudne słowo, ale nie więcej niż jedno, starając się robić to jak najrzadziej.
  4. W razie niezrozumienia tego, co student powiedział, nie należy powstrzymywać się przed poproszeniem o powtórzenie niezrozumiałego fragmentu wypowiedzi. W szczególnie trudnej sytuacji można zadać studentowi pytanie wymagające krótkiej odpowiedzi, bądź jedynie ruchu głową wyrażającego potwierdzenie lub zaprzeczenie.

pomoc Bon Agh

  1. Osoby mające problemy z wymową mogą uczestniczyć w zajęciach ćwiczeniowych i laboratoryjnych, podczas których student udziela odpowiedzi ustnych. W takiej sytuacji należy zwrócić uwagę, by studentowi stworzyć możliwie komfortowe warunki wypowiedzi, przede wszystkim zapewnić ciszę i wyeliminować stresujące okoliczności.
  2. W sytuacji wygłaszania referatów i prezentacji studentów z niesprawnością mowy nie należy zwalniać z publicznego wystąpienia, lecz zachęcić ich do przygotowania prezentacji multimedialnej wzbogaconej o krótkie komentarze. Szczegółowe informacje mogą być umieszczone na slajdach. W przypadku pierwszej prelekcji studenta na uczelni może on wygłosić referat przed mniejszym audytorium, w obecności kilku kolegów z roku. Ma to na celu stopniowe pokonywanie barier przez studenta i zachęcenie do wygłaszania kolejnych prezentacji już przed całą grupą.
  3. Zaliczenia i egzaminy osób z problemami wymowy powinny być przeprowadzane w takiej samej formie jak dla innych studentów. Tylko w wyjątkowych sytuacjach, kiedy komunikacja ustna jest bardzo utrudniona, należy stosować formę pisemną.
  4. Do osób z niesprawnością narządu mowy należy podchodzić w sposób naturalny, bez lęku. Obawy i zahamowania mogą sparaliżować zarówno wykładowcę, jak i studenta.

Źródło: http://www.firr.org.pl/uploads/PUB/Wskazowki_dla_wykladowcow_mowa.pdf

Cukrzyca

Z cukrzycą u młodych osób spotykamy się coraz częściej. Często nagle wypadki związane z tą chorobą mogą być bardzo groźne dla życia i zdrowia. Pierwsza pomoc w przypadku cukrzycy nie jest trudna, ale bardzo często szybkie działanie w tym przypadku może uratować komuś życie.

cukrzyca 2
Hiperglikemia – czyli wysoki poziom cukru we krwi

Przyczyny: błąd dietetyczny, za mała dawka insuliny, stres

Objawy: może wystąpić zwiększone pragnienie, zmęczenie, senność, ból glowy czy częste oddawanie moczu

Postępowanie: Jeśli chory jest przytomny i mamy pewność, że przyczyną jego problemów ze zdrowiem jest hiperglikemia, należy podać mu do picia wodę z solą, która pomaga zapobiec odwodnieniu i pomaga wypłukać nadmiar cukru z organizmu.

Jeśli chory jest nieprzytomny, objawami wskazującymi na hiperglikemię będą: zapach acetonu z ust, sucha skóra i przyspieszone tętno. Wówczas należy ułożyć go w pozycji bocznej ustalonej i kontrolować jego oddech oraz tętno, a także wezwać pogotowie. Należy też zadbać o utrzymanie optymalnej temperatury chorego.

Hipoglikemia – czyli niski poziom cukru we krwi

Przyczyny: za duża dawka insuliny, za mało węglowodanów w posiłku, wysiłek fizyczny

Objawy: może wystąpić nagle osłabienie, poty, drżenie mięśni, zaburzenia widzenia, zaburzenia zachowania, niemożność nawiązania kontaktu, nielogiczne odpowiedzi na pytania

Postępowanie: Jeśli chory jest przytomny niezbędne jest natychmiastowe podanie cukrów prostych: sok owocowy, osłodzona cukrem woda lub herbata, slodkie napoje.

Jeśli poszkodowany jest nieprzytomny należy:

  • Ułożyć go w pozycji bezpiecznej
  • Zawiadomić pogotowie ratunkowe
  • Oceniać regularnie podstawowe funkcje życiowe
  • Zadbać o utrzymanie odpowiedniej temperatury ciała chorego (np. okrycie kocem)

Chorzy na cukrzycę, często mają przy sobie bransoletki z informacją o chorobie. Warto więc zwrócić na nie uwagę. Właściwe rozpoznanie może uratować życie.

Astma

Astma jest przewlekłą chorobą układu oddechowego, która może wywołać napady duszności będące skutkiem nagłego skurczu oskrzeli. Podczas ataku astmy może dojść do sytuacji zagrożenia życia chorego, dlatego ważna jest pierwsza pomoc.

Przyczyny: alergeny, stres, wysiłek fizyczny, współistniejące zakażenie bakteryjne i wirusowe

Objawy: duszności, przyspieszenie oddechu, przedłużony wydech z towarzyszącym świstem, przyspieszenie czynności serca, sinica

Postępowanie:

  • Posadzić poszkodowanego, dzięki temu łatwiej będzie mu oddychać
  • Zapewnić dostęp świeżego powietrza
  • Podać choremu leki wziewne – jeśli zażywał je już wcześniej i są dostępne podczas ataku
  • Zawiadomić pogotowie ratunkowe
  • Oceniać regularnie podstawowe funkcje życiowe
Astma Bon Agh

Choroby układowe mają często różny przebieg, a objawy mogą być niestabilne lub postępować. Dlatego należy wspierać studenta poprzez dostosowanie treści, metod i organizacji nauczania do jego możliwości psychofizycznych. Najczęstsze dostosowania dla tej grupy osób to możliwość indywidualizacji zajęć czy przebiegu egzaminów w warunkach i formie dostosowanej do jego indywidualnych potrzeb. Każdy niepełnosprawny student powinien mieć także możliwość korzystania z opieki i pomocy psychologiczno-pedagogicznej oraz ze specjalnych form pracy dydaktycznej. Ważne jest również stworzenie możliwości przyjmowania leków.

Inne niepełnosprawności

Najczęściej dla społeczeństwa osoba niepełnosprawna to ktoś kto porusza się na wózku inwalidzkim, o kulach czy przy użyciu białej laski. Tych których niepełnosprawność jest niewidoczna, często traktowana jest jako lżejsza, nie mająca znacznego wpływu na codzienne funkcjonowanie. Problemy tych osób są często bagatelizowane, a oni sami pozostają niezauważalni. Tymczasem każda niepełnosprawność, nawet ta niewidoczna, ma znaczący wpływ na życie.

Do najczęstszych schorzeń należą:

  • Cukrzyca
  • Epilepsja
  • Problemy neurologiczne
  • Choroby nowotworowe i ich konsekwencje
  • Zaburzenia mowy
  • Wady serca, układu krążenia, układu oddechowego
  • Choroby zakaźne (np. WZW)

Wśród ogółu studentów niepełnosprawnych studiujących na AGH, osoby cierpiące na w/w schorzenia stanowią ok 60%.

Mając to na uwadze, uczelnia stara się wspomóc studentów z każdą niepełnosprawnością, proponując odpowiednią pomoc adekwatną do potrzeb.

AGH uczelnia przyjazna wobec osób niepełnosprawnych proponuje:

  • Pomoc ze strony pracowników BON AGH
  • Pomoc i poradę dotyczącą wyboru kierunku studiów
  • Wszelkie informacje związane ze studiowaniem osób niepełnosprawnych
  • Zakwaterowanie w warunkach uwzględniających stan zdrowia studenta
  • Dostosowanie formy kształcenia i weryfikacji postępów w nauce (m.in. zmiana formy zaliczania przedmiotów, wydłużenie czasu egzaminów itp.)
  • Udział w dostosowanych zajęciach sportowych, pozwalających uzyskać zaliczenie z przedmiotu Wychowanie Fizyczne
  • Wsparcie psychologiczne związane z polepszenie funkcjonowania w ramach uczelni
  • Miłą atmosferę tolerancji i życzliwości oraz liczne wyjazdy integracyjne
choroby serca BON AGH
Aby skorzystać z proponowanej pomocy lub uzyskać więcej informacji zapraszamy bezpośrednio do BON AGH
Możesz również wysłać maila lub zadzwonić i w ten sposób umówić się na spotkanie.

Osoba odpowiedzialna:
Marek Lewkowicz
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
tel. 12 617 46 30