Osoby z ubytkiem słuchu, które korzystają z aparatów słuchowych mogą dodatkowo wspierać słuch wykorzystując systemy FM, współpracujące z ich aparatami. System FM wykorzystuje technologię radiową FM, przesyłając droga radiową dźwięk z mikrofonu wykładowcy do odbiornika połączonego z aparatami słuchowymi studenta. W rezultacie słyszymy mowę bezpośrednio w uszach, bez zakłóceń i dźwięków otoczenia. System tłumi przeszkadzające dźwięki.

Pętla indukcyjna

Pętla indukcyjna jest to urządzenie współpracujące z indywidualnymi aparatami słuchowymi, pozwala osobom niedosłyszącym słyszeć wyraźniej.

 System pętli indukcyjnej BON AGH

System pętli składa się 3 podstawowych części:

  • źródła dźwięku np. mikrofonu, telewizora, odtwarzacza DVD
  • wzmacniacza pętli induktofonicznej
  • przewodu zainstalowanego po obwodzie pomieszczenia, tworząc pętlę.
schemat działania pętli BON AGH

W czasie pracy wzmacniacza, wewnątrz obwodu pętli oraz w jego bezpośrednim sąsiedztwie wytwarza się zmienne pole elektromagnetyczne. Wytworzone pole jest odbierane i przetwarzane na dźwięk przez znajdujące się w jego zasięgu indywidualne aparaty słuchowe wyposażone w funkcję odbioru indukcyjnego (tryb ‘T’ w aparacie słuchowym). Można wyróżnić pętlę stacjonarną, okienkową i przenośną.

Symbol osób niesałyszących BON AGH

Międzynarodowy symbol Systemu Pętli Induktofonicznej – przekreślone ucho z literą ‘T’. Logo jest wizualną informacją, że w miejscu gdzie widnieje zamontowana jest pętla indukcyjna wspomagająca słyszenie. Przełączenie aparatu słuchowego na pozycję cewki telefonicznej 'T', powoduje, że dźwięk jest czysty, pozbawiony pogłosu i hałasu tła.

Autor: prof. dr hab. Bogdan Szczepankowski

  1. Przed studentami z niepełnosprawnością słuchu należy stawiać takie same wymagania jak przed innymi studentami, ponieważ zamierzają oni zdobyć wyższe wykształcenie, a to uczelnia odpowiada za uzyskany przez nich dyplom.
  2. Na zajęciach, w których uczestniczą osoby niesłyszące i niedosłyszące, należy mówić przede wszystkim wyraźnie z normalnym lub minimalnie zwiększonym natężeniem głosu (nie krzyczeć!) w normalnym lub minimalnie zwolnionym tempie. W żadnym przypadku nie należy nienaturalnie zwalniać tempa mówienia ani nie przejaskrawiać artykulacji, gdyż wówczas nie uniknie sie zniekształceń. Nie należy także w czasie wypowiedzi zasłaniać ręką ust, żuć gumy, odwracać sie itp. Obfity zarost na twarzy zasłaniający usta może osobom niesłyszącym uniemożliwić rozumienie wypowiedzi.
  3. Przed rozpoczęciem każdej wypowiedzi należy upewnić się, czy osoby niesłyszące na nas patrzą. Jeśli nie – zwracamy na siebie ich uwagę lekko dotykając reki osoby niesłyszącej, machając dłonią w jej kierunku (nie jest to rozumiane jako lekceważenie) lub „mrugając” oświetleniem sali.
  4. Należy pamiętać o tym, aby twarz wykładowcy była dobrze oświetlona, co ułatwi osobom niesłyszącym odczytywanie mowy z ust i obserwacje mimiki twarzy. Nie należy stawać pod słońce, w oknie, a w pomieszczeniach trzeba ustawić się przodem do okna lub światła sztucznego. Wzrok należy kierować na twarz najbliższej osoby niesłyszącej, aby nawiązać kontakt emocjonalny.
  5. Jeśli w zajęciach bierze udział tłumacz języka migowego, warto pamiętać o tym, aby nie zwracać sie do tłumacza, lecz do wszystkich słuchaczy, w tym osób niesłyszących. Tłumacz i tak wykona swoje zadanie, a prowadzący zajęcia swoja postawa podkreśla, że rozmawia ze studentami, a nie z tłumaczem.
  6. Wypowiedzi kierowane bezpośrednio do osoby niesłyszącej podczas zajęć lub indywidualnych konsultacji powinny być krótkie i zwięzłe. Jeśli wypowiedz nie zostanie zrozumiana, należy ja powtórzyć używając w miarę możliwości innych słów. Zdania powinny być krótkie, pojedyncze, sformułowania potoczne, wspierane naturalna gestykulacja. Jeśli próba nawiązania kontaktu za pomocą mowy okaże sie nieskuteczna, należy próbować porozumiewać sie na piśmie, posługując się również krótkimi i prostymi zdaniami.
  7. Jeśli osoba niesłysząca mówi, ale nie jesteśmy w stanie jej zrozumieć, trzeba podać jej kartkę i długopis mówiąc „proszę to napisać” i wykonując gest pisania.

Źródło: http://www.firr.org.pl/uploads/PUB/Wskazowki_dla_wykladowcow_sluch.pdf

Wśród osób posiadających uszkodzony narząd słuchu można wyodrębnić trzy podstawowe grupy:

  • Słabo słyszący – mają tylko nieco słabszy słuch od słyszących i obywają się zwykle bez aparatów słuchowych, rozumieją mowę ze słuchu, i umieją mówić.
  • Niedosłyszący, którzy też słabo słyszą, ale wspomagają się aparatami słuchowymi do komunikacji z otoczeniem. Bez aparatów słuchowych są bezradne i "głuche". Wspomagają się także czytaniem z ruchu ust.
  • Osoby głuche, które bez względu na to, czy mają dobre aparaty, słabe, czy w ogóle nie mają, to nie potrafią rozumieć mowy ze słuchu.


Podobnie jak w przypadku innych rodzajów niepełnosprawności istnieje wiele mitów, które tyczą się osób nie(do)słyszących

Fałsz:

  • Osoby nie(do)słyszące należy traktować stosując taryfę ulgową ponieważ są na niższym poziomie intelektualnym w związku z czym są niesamodzielne i bezradne
  • Są bardzo wrażliwi na punkcie swojego ubytku słuchu
  • Nie można się z nimi efektywnie skomunikować, więc lepiej unikać prób kontaktu
  • W kontakcie z osobą nie(do)słyszącą należy mówić możliwie najgłośniej, a niekiedy nawet krzyczeć.


Prawda:

  • Osoby nie(do)słyszące w najmniejszym stopniu nie różnią się od słyszących poziomem inteligencji, a co za tym idzie – należy stawiać przed mini takie same wymagania jak przed innymi.
  • Są przyzwyczajone do swojej głuchoty w związku z czym na ogół nie mają nic przeciwko pytaniu o jej przyczyny
  • Jedynym problemem w komunikacji jest jej ograniczony wymiar a nie całkowity brak. Głusi posługujący się językiem migowym posiadają podobny do cudzoziemców problem – język polski jest dla nich często językiem „obcym”, nie znaczy to jednak, że nie potrafią czytać i pisać.
  • Naturalnym językiem komunikacji dla osób migających jest Polski Język Migowy (PJM). Posiada swoistą gramatykę o charakterze wizualno-przestrzennym, odmienną od polskiej oraz ma podstawowe cechy języka, tj. systemowość, dwustopniową otwartość, funkcjonowanie w praktyce i wymiar historyczny. Często przez to osądzany jako agramatyczny, co jest po prostu nieprawdą. Ma bogaty zasób słów, i stale się ewoluuje.
  • SJM, czyli System Językowo-Migany. Sztuczny twór (NIE JĘZYK), odwzorowujący język polski. Imituje język migowy. Zwany inaczej językiem miganym. Jest najczęściej nauczany na wszelkiego rodzaju kursach. Porozumiewanie się w języku SJM z osobą posługującą się PJM może nie zakończyć się sukcesem.


Jak postępować?

  • Przed rozpoczęciem wypowiedzi należy upewnić się, iż wzrok osoby nie(do)słyszącej jest skierowany w naszą stronę. Jeżeli nie – zwracamy na siebie jej uwagę machając ręką, mrugając oświetleniem lub lekko dotknąć ręki.
  • Należy zadbać o to, aby twarz osoby mówiącej była dobrze widoczna, oświetlona
  • Należy mówić przede wszystkim wyraźnie z normalnym lub minimalnie zwiększonym natężeniem głosu (nie krzyczeć!) w normalnym lub minimalnie zwolnionym tempie
  • Nie należy nienaturalnie zwalniać tempa mówienia ani nie przejaskrawiać artykulacji, gdy wówczas nie uniknie sie zniekształceń
  • Nie należy także w czasie wypowiedzi zasłaniać ręka ust, żuć gumy, odwracać się
  • Osoby nie(do)słyszące nie są w stanie odczytać z ust osób, które:
    • mają wąsy zachodzące na górną wargę
    • mają zajęczą wargę
    • nie mają przednich zębów
    • mają tiki na twarzy, które rozpraszają uwagę odbiorcy
    • mają twarz skierowaną w bok, górę, dół
    • mówią bardzo szybko, albo bardzo wolno
    • mówiąc zaciskają wargi prawie ich nie otwierając.
  • Należy używać możliwie prosty słów, bez slangów, udziwnień, abstrakcyjnych pojęć gier słów
  • Nie wszystkie osoby potrafią perfekcyjnie odczytywać mowę z ruchu warg, co samo w sobie jest meczące (tym bardziej męczące im mniej wyraźna artykulacja)
  • Jeżeli w rozmowie uczestniczy tłumacz języka migowego, nie należy zwracać się do niego, lecz bezpośrednio do osoby nie(do)słyszącej, zachowując stały kontakt wzrokowy. Rozmowa toczy się między osobą nie(do)słyszącą a mówiącym, nie zaś tłumaczem.
  • Nie należy celowo zrywać kontaktu wzrokowego i odwracać głowy w trakcie rozmowy. Patrzenie na ręce migającego może powodować zrywanie kontaktu wzrokowego.
  • Jeżeli osoba nie(do)słysząca mówi, lecz nie jesteśmy w stanie jej zrozumieć – trzeba podać jej kartkę i długopis i powiedzieć, aby napisała swoją wypowiedź, wykonując jednocześnie gest pisania.

AGH uczelnia przyjazna wobec osób niepełnosprawnych proponuje dla studentów z wadą słuchu:

  • Pomoc ze strony pracowników BON AGH
  • Pomoc tłumaczy języka migowego/lipspeakera podczas zajęć dydaktycznych,  egzaminów oraz w trakcie załatwiania spraw związanych z tokiem studiowania na Uczelni, a także innych spraw związanych ze środowiskiem akademickim np.: konferencje naukowe, imprezy, obozy integracyjne itd.
  • Możliwość korzystania z urządzeń wspomagających słyszenie w trakcie zajęć (systemy FM)
  • Lektorat z języka angielskiego oraz języka polskiego jako obcego w małej grupie z wykorzystaniem tablicy interaktywnej. Na lektoratach z języka angielskiego AGH zapewnia tłumacza języka migowego
  • Organizowane przez BON AGH kursy języka miganego / Polskiego Języka Migowego
  • Możliwość bezpłatnego korzystania z kserografu w celu kserowania notatek z zajęć i materiałów dydaktycznych
  • Akademik „ALFA” dostosowany do Waszych potrzeb (sygnalizacja świetlna). Zakwaterowanie w domu studenckim razem z innymi osobami niesłyszącymi bez względu na to co studiują (różne wydziały). Możliwość zamieszkania na terenie miasteczka studenckiego, co w znacznym wpływa na kontakt studentów z Biurem ds. Osób Niepełnosprawnych AGH w razie jakichkolwiek problemów związanych ze studiami, tłumaczami PJM itd.
  • Miłą atmosferę tolerancji i życzliwości oraz liczne wyjazdy integracyjne

 

Grafika przedstawiająca ucho BON AGH
Aby móc skorzystać z proponowanej pomocy lub chcesz uzyskać więcej informacji zapraszamy bezpośrednio do BON AGH
Możesz również wysłać maila i w ten sposób umówić się na spotkanie.

Osoby odpowiedzialne:

Anna Butkiewicz
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
Skype: BON_AGH
ooVoo: BON AGH

Anna Wesołowska
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.